و بفرمودهء اين دو تن او را حبس كردند و خداوند موسى را فرمود كه تو و هارون او را بكشيد و چندان با سنگ آنمرد را رجم كردند تا جان سپرد . نيز علت ديگر كه امور مذكور را يهود در شنبه روا نداشته‌اند اين است . كه روز شنبه و روزى كه اعمال در آن باطل است درپى و دنبال يكديگر قرار نگيرند . روز يكشنبه را بدين سبب جايز نشمردند آغاز سال باشد كه خداوند در سفر سوم تورات مىگويد : « در روز اول شهر براى شما راحت است و در اين روز به خدا نزديكى جوييد و كارى نكنيد و قربانىهاى خود را تقديم خداوند كنيد » و چون دو روز تعطيل و فراغت از پى هم درآيند سبب مىشود كه معاش دنيوى شخص يهودى اختلال يابد و تدارك آن مشكل و دشوار خواهد شد و روز عرابا نيز در شنبه خواهد افتاد و صدقه و اعمال واجبه در آن باطل خواهد گشت . بدين سبب جايز نيست كه كبور روز سه‌شنبه و فصحى كه متقدم است روز جمعه و عنصره‌اى كه متقدم است روز شنبه باشد و علت وقوع اين اعياد و روزها در روز شنبه اين است كه تشرى در روز يكشنبه باشد . از اين جهت روا ندانسته‌اند كه آغاز سال در روز چهارشنبه باشد كه خداوند عزيز در سفر سوم تورات مىگويد : « در روز دهم شهر هفتم مغفرت است و كمترين كارى را از عشاء نهم اين شهر تا عشاء ديگر نكنيد پس اعمال در روز كبور معطل خواهد ماند و در روز سبت كه از پى آن درمىآيد كارها تعطيل خواهد بود و به همين سبب جايز نيست كه روز جمعه و فصحى كه متقدم است روز دوشنبه واقع شود و عنصره‌اى كه تقدم يافته روز سه‌شنبه . از اين جهت جايز ندانسته‌اند كه آغاز سال روز جمعه باشد كه با روز شنبه دو روز متوالى مىگردند و كبور در يكشنبه مىافتد در پشت سبت قرار مىگيرد و عيد تبريك نيز در روز جمعه خواهد افتاد و سه روز : تبريك ، سبت ، كبور درپى يكديگر قرار خواهند گرفت ، با آنكه در پيش شرط شده بود كه از وقوع امثال